| تبليغات | X |
 |
 |
|
| اینجا کلبه یه عاشقه...یه کلبه ی تنها و بی صدا...اروم و بی هیاهو...فقط یه دل شکسته... |
|
با عشق....تقدیم به او که خود میداند... او که در تنهاترین لحظه ها تنهایم گذاشت...ولی خاطراتش را جا گذاشت..... ********
آه..... چه سخت است نبودنت... و چه لحظه های تلخیست رفتنت... چرا نمیگذرند این لحظه ها... مگر بسته به غزل چشمان تو هستند... ساعت شده اند ثانیه ها... و چه سنگین رژه میروند در مقابلم... ..این عقربه ها... چه زشت است این زیبایی ها بی تو... گاه طاووس کلاغ است... گاه نیلوفر علفی هرز..... شب... طولانیتر از هزاران یلداست... و چه سنگین شده اند پلکهایم... اما نمیروند به خواب... میترسند لحظه یی گذر کنی و نبینند... ..حتی رد پایت را.. یا نشنوند... ..طنین گام هایت را.. گوش هایم نمیشنوند... ..سرود صدایت را... چه سکوت پر هیاهویی..... کاش ارامتر سکوت میکرد...این تنهایی..... آه..... من تو را میخواهم... من تو را میجوییم... من تو را میخوانم... حتی چوب های فرسوده ی این کلبه غمگین .....که تار بسته گوشه کنارش..... میخوانند تورا... حتی شبنم پاک برگ ها .....با این دل تنها همراه شده اند..... و میجویند تورا... افتاب گردان خمیده است... .....نمینگرد به افتاب دیگر..... به راهی که تو رفتی چشم دوخته تاکه برگردی وافتابش باشی... ...تو چه کردی با این جماعت... ...که همه به گامهای تو نگریستند..................همه به پای تو بستند... ...با تو خرسند و شادند...............................بی تو غمگین و زارند... .....بی تو تنهایند..... .....تنهایم..... آه..... بگذار بماند غمگین... بگذار بماند تنها... بگذار...... بگذریم..... ابریست هوای دلم این روزها... پاییز است اینجا... نه توان باریدن دارند این ابرها... نه وفای رفتن... پس کی می آید این بهار پس کی می آید این بهار پس کی............. می آید این بهار.............
از نوشته های خودمه...امیدوارم خوشتون بیاد....خوشحال میشم نظر بدید...
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پنجم اردیبهشت 1388ساعت 17:34 توسط یه عاشق |
|
تو نمیدونی من چی کشیدم وقتی گفتی تو را نمیخوام باور ندارم که دیگه نیستی حالا تو رفتی من اینجا تنهام یه شوخی بود و یه قصه ی تلخ وقتی که گفتی تو را نمیخوام خیال میکرد میخوای بترسم شاید هنوزم باور نکردم.... چشمای گریون دستای خسته دوری چشمات منا شکسته رنگ اون چشمات چشمای سیات زنجیر دلت دستاما بسته شاید یه حسود چشممون زده بگو کی مارا تنهایی دیده ولی میدونم تو اسمون ها غصه ی ما را یکی شنیده...... تو باور نکن هرکی بهت گفت پیشت میمونم.....پیشت میمونم.... باور ندارم که دیگه نیستی تا ته دنیا از تو میخونم چشمای گریون دستای خسته دوری چشمات منا شکسته رنگ اون چشمات چشمای سیات زنجیر دلت دستاما بسته... شاید یه حسود چشممون زده بگو کی مارا تنهایی دیده ولی میدونم تو اسمون ها قصه ی ما را یکی شنیده.................... تو....باور نکن......هر کی بهت گفت..... پیشت میمونم......پیشت میمونم........................
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386ساعت 17:9 توسط یه عاشق |
|
این شعرم تقدیم به او که............................. ده ثانیه تا انتها...پایونی بی سر و صدا بی خبر از هر شب و روز...من و یه شمع نیمه سوز یکی گذشت از ثانیه...نه تای دیگه باقیه ای کاش تو لحظه یی که رفت...میدیدمش یه بار دیگه اون دور بود و تو حسرت...ثانیه ها که میگذشت ای کاش تو این یه ثانیه...بی بودنش نمیگذشت ساعت میگه دو ثانیه...هشتای دیگه باقیه یه عمر نشستم منتظر...کی میگه اینا بازیه...کی میگه اینا بازیه.... فقیر بودن جرم منه....عاشق بودن تنها گناه... یه عمری چشم به در بودم...این اخرا هم چشم به راه فقیر بودن جرم منه...عاشق بودن تنها گناه... یه عمری چشم به در بودم...این اخرا هم چشم به راه ساعت بازم بهم میگه...سه ثانیه رفته دیگه خبر داری چه زود گذشت...مونده فقط هفت ثانیه هی با خودم گفتم میاد...امیدتا ندی به باد داد میزدم پس کی میاد...کسی جوابما نداد... داد میزدم پس کی میاد...کسی جوابما نداد.......... من موندم و دو ثانیه...ازم فقط این باقیه ثانیه پشت سرهم...رفتن تا شش و هفت و هشت لحظه تو گوشام داد میزد...هشت ثانیه ازت گذشت من موندم و دو ثانیه...ازم فقط این باقیه هنوز نشستم منتظر...چشم و امیدم ثانیه وای ای خدا تا به سحر...واسش ببر تو این خبر بگو که من تا اخرین...خیره بودم چشام به در ثانیه ی نهم که رفت...مونده فقط یه ثانیه سرت سلامت نازنین...از من یه لحظه باقیه قسمت نشد بامن باشی....شاید که لایق نبودم منتظرت موندم یه وقت...نگی که عاشق نبودم ثانیه ی ده گل یاس...راحت شدم دیگه خلاص ازاد شدم بیام پیشت...بی واهمه بی هیچ هراس قشنگترین ثانیه ها...این ده تا بود که زود گذشت رویای شیرین بود و ناز..چون با خیال....چون با خیال....چون با خیال تو گذشت........... او رفت وبا رفتنش..امید و زندگی را از بین برد.....ولی برای همیشه....دوستش دارم.......
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه ششم فروردین 1386ساعت 2:12 توسط یه عاشق |
|
|
و بعداز رفتنت!…. شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني تو را با لهجه ي گل هاي نيلوفر صدا كردم. در تنهايي ام روييد با حسرت جدا كردم و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي دلم حيران و سرگردان چشماني ست رويايي
به روي اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردم و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد تمام بال هايش غرق در اندوه غربت شد
من بي تو تمام هستي ام از دست خواهد رفت
ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر نمي دانم چرا ؟ شايد به رسم و عادت پروانگي مان باز براي شادي و خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم.
|
|
+ نوشته شده در
جمعه یازدهم اسفند 1385ساعت 0:38 توسط یه عاشق |
|
|
اگه از من تو بپرسی...رنگ عاشقی چه رنگه من میگم رنگش سیاهه...اما باز واسم قشنگه تو همونی که میگفتی...همیشه پیشم میمونی چرا قبلما شکستی...چرا از من گریزونی باور نداره قلبم...وقت وداع رسیده انگار که غم اتشی...بر پیکرم کشیده دونه دونه...روی ناودون...قطره های سرد بارون بی تو اما یه کویرم ...تو نباشی من میمیرمقطره قطره...چیکه چیکه...اشک اسمون میباره گله دارم از خداوند...اگه باز تو را نیاره دونه دونه...قطره قطره...چیکه چیکه...ذره ذره توی خوابم..نمیدیدم..که یه روز..از تو جدا شم چرا قسمت من این بود...که گرفتار تو باشم نمیدونی که جداییت...واسه من معنی درده خونه بی تو مثل زندون...خونه بی تو سرد سرده باور نداره قلبم...وقت وداع رسیده انگار که غم اتشی...بر پیکرم کشیده دونه دونه...روی ناودون...قطره های سرد بارون بی تو اما یه کویرم ...تو نباشی من میمیرمبا تمام وجود او را میپرستم .............
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه هجدهم بهمن 1385ساعت 0:14 توسط یه عاشق |
|
|
سراغ از من نمي گيري گل نازم نمي شناسي صداي کهنه ي سازم نمي دوني مگه اينجا دلم تنگه؟ نمي دوني مگه با غصه دمسازم؟ هواي گريه داره اين دل سردم چشام گريون صدام لرزون تويي دردم شبا تو کوچه ي پر ماتم پاييز به دنبال چراغ خونه مي گردم برات گفتم حديث برگ خشک و باد لالايي قصه ي پروانه و شمشاد سراغ از من نمي گيري نگير اما فراموشم نکن پروانه ي زيبا سرود بي وفايي رو چرا خوندي؟ مگه لالايي هامو برده اي از ياد؟ نذار يادت بره پروانه ي زيباي من روزي شده قلبي اسير خونه ي غم ها........ کاش میتونستم فریاد بزنم ...با تمام وجود.....با تمام عشق..با تمام احساس....و فقط یه چیزی بگم...و باد اونا به گوش اون برسونه...فقط بگم... دوستت دارم... |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه چهارم بهمن 1385ساعت 16:32 توسط یه عاشق |
|
|
از روزی که تو رفتی...پریده رنگ شادی اما خورشید می تابه...مثل یه روز عالی چطور هنوز پرنده...داره هوای پرواز چطور هنوز قناری...سر میده بانگ اواز مگه خبر ندارن...تو رفتی از کنارم چرا بهت نگفتن...بی تو چه حالی دارم به چشم خسته ی من...اسمون از سنگ شده لعنت به این تنهایی...دلم برات تنگ شده افتاب نشسته روی...گلهای سرخ قالی خیال تو کنارم...تو این اتاق خالی عطر تنت پیچیده...توی قلب پاکم با تو چه جوون گرفته...ترانه های نابم از تو هزارتا قصه...چه جاودانه ساختم قلب پر از غرور را...چه عاشقانه باختم به چشم خسته ی من...اسمون از سنگ شده لعنت به این تنهایی...دلم برات تنگ شده اسمت به روی لبهام...توی ترانه هامه بغض گرفته ی عشق...تو حربت صدامه قلب پر از سکوتم...دلتنگ از این جدایی بی تو ببین چه سرده...تابستون تنهایی به چشم خسته ی من...اسمون از سنگ شده لعنت به این تنهایی...دلم برات تنگ شدهلعنت به این تنهایی........کاش بداند بی او... تنهاترین تنهای دنیایم...چشم به راه امدنش...منتظرم ...
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و هفتم دی 1385ساعت 23:27 توسط یه عاشق |
|
|
من همون جزیره بودم....خاکی و صمیمی و گرم واسه عشق بازیه موجا...قامتم یه بستر نرم تا که یک روز تو رسیدی...روی قلبم پا گذاشتی غصه های عاشقی را...تو وجودم جا گذاشتی زیر رگبار نگاهت...دلم انگار زیر و رو شد.. برای داشتن عشقت...همه جوونم ارزو شد تا نفس کشیدی انگار...نفسم برید تو سینه ابر و باد و دریا گفتن...حس عاشقی همینه اومدی تو سرنوشتم...بی بهونه پا گذاشتی اما تا قایقی اومد...از من و دلم گذشتی رفتی با قایق عشقت...سوی روشنیه فردا من و دل اما نشستیم...چشم به راهت لب دریا دیگه رو خاک وجودم...نه گلی هست نه درختی لحظه های بی تو بودن...میگذره اما به سختی دل تنها و غریبم...داره این گوشه میمیره ولی حتی وقت مردن...باز سراغتا میگیره میرسه روزی که دیگه...قعر دریا میشه خونم اما تو دریای عشقت...باز یه گوشه یی میمونم................... کاش میدانست که بی او هیچم...کاش میدانست که...... عاشق اویم......
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و پنجم دی 1385ساعت 0:11 توسط یه عاشق |
|
|
حرفهای دلم...اشکهاییست که نیمه شب بر گونه ی یخ زده جاری شده است...غم هایی که قلب را می ازارد..حرفهای دلم...غصه هایی که جانم را از تن برون میکند است..حرفهای دلم...درد دل قلب شکسته و تنهاییم است.... حرفهای دلم..قصه هایی که چند صباحی بود دلم را می ازرد و هرگز نتوانستم..انطور که باید..به او بگوییم..با قلبم.جانم.دلم.روحم و احساسم چه میکنند؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟! درد و غم انباشته شد...غصه ها به گلوله یی تبدیل شدند و راه نفس را بر من بستند..و نگذاشتند با فریاد به او بگوییم...دوستش دارم...فقط صدای ارامی از سینه ی گرفته ام بیرون امد و به ارامی گفت...دوستت دارم...اما او در حال رفتن بود..و ان صدای لرزان و ضعیف را نشنید....ای کاش برگشته بود و اشکهای زلالم را میدید... او رفته است و من اکنون....با دلی شکسته و تنها و غریب....به دیوار این اتاقک سیاه مینویسم..شاید راه نفس باز شود..و بتوانم باز با تمام..عشقم و احساس سرشارم..به او بفهمانم که بی حضور سبزش زندگی برایم معنایی ندارد..دنیا بی او جهنمی بیش نیست..و امید برای همیشه رنگ خواهد باخت..و بی سایه ی او..مرگ بسی خوشتر است..و اگر نباشد..زندگیم مانند این کلبه..سیاه و غمگین خواهد بود.......... میخواهم به او بگوییم که عاشقانه او را میپرستم...اما...................
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه نوزدهم دی 1385ساعت 15:23 توسط یه عاشق |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
قصه از کجا شروع شد..
از یه زنگ و یه حرف و یه بازیه بچگونه.... از صدای مهربون و یه سلام عاشقونه.... اما...........تنهای تنها........... |
| پیوندهای روزانه |
|
دل نوشته های درنای جوان حالی به حولی آرشیو پیوندهای روزانه |
| نوشته های پیشین |
|
اردیبهشت 1388 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 |
|
RSS
|
.jpg)
